"Why privacy matters" Ted Talks bideoaren hausnarketa


Kaixo beste egun batez lagunok,

Gaurkoan, Ted Talks konferentzia batean grabatutako bideo baten inguruan arituko gara. Glen Greenwald abokatua, idazelea eta kazetaria pribatasunaren garrantziaz hitz egingo digu. 2013-ko ekainean "The guardian" egunkarian PRISM zainketa programaren gora beherak argitaratu zituen, eta baita beste Segurtasun Nazionaleko beste hainbat bigilantzia goi sekretu proiektuak ere. Beheko bideoan klikatu "Why privacy matters" bideo konferentziaz gozatzeko.


Hausnarketarekin hasteko, argi utzi behar dugu pribatasunaren garrantzia. Gero eta gehiago, jendeak euren bizitzak partekatzen dituzte interneteren bidez, batzutan konturatu gabe ere. Datu gehiegi partekatzen dituzte mundu osoarekin, arriskutsua izatera helduz. Gainera, zainketa programen arazoa daukagu, ondo dago zure herrialdea zeure burua aztertzea? Jende asko uste du, ez baldin badute ezer txarrik egin, salbu egongo direla horrelako jazarpenaz, baina zoritxarrez, ez da egia.

Munduko petsona guztiak daukate zerbait, edozer, ez luketela nahi partekatzea. Naiz eta pertsona ezin hobea izan, guztiok dauzkagu sekretuak, handiak edo txikiak, berdin da. Edozer gauza izan daiteke, psikologoaren mezu bat, neska edo mutil batekin edukitako elkarrizketa, zorrak, argazkiak, etabar.

Aurreko sarreran hitz egin genuen gaira bueltatzen gara berriro, interneteko konpainia handiak duten zainketa jarraiaz. Google konpainiako CEO-k esan zuen moduan "Ez baduzu nahi besteek jakitea zer egiten ari zaren, hagian ez egitea pentsatu beharko zenuke". Gehiegi pentsatzen ditugun gauzak ez ditugu inoiz egiten. Horrek pribatasunaren islada bat erakusten digu, berdin zaie zure bizitza, datuak dira, eta erabiliko dituzte dirua ateratzeko. Gizartea kontrolpean edukitzeko erraminta paregabea benetan.

Honen harira, esan beharra dago, pertsonek duten lotsa edo honen falta, sare sozialen konponente handia direla. Ez da berdina gauza bat aurpegira esatea, edo ordenagailu batean atzean izkutaturik hitz egitea. Koldarrak betidanik esistitu egin dira, eta interneten laguntzarekin gero eta gehiago aurkitu ditzakegu. Astakeri pilo botatzen dira gaur egungo Twitter kontuetan, batzuk ondoriorik gabe, eta beste hainbat zigortzeko arriskuarekin. Nork esartzen ditu limiteak? Non dago muga adierazpen askatasunean? 

Bukatzeko, nire kasu pertsonalaz hitz egin nahiko nizueke. Ez ditut sare sozialik erabiltzen, pixkat hurbiltzen zaion sare bakarra Whatsapp-a da, eta eskura dauden murrizketetaz baliatzen naiz. Ez dut nahi jendea ikustea noiz izan den konektatu naizen azkenengo aldia. Ez dut nahi jendeak ikustea bere mezua irakurri dudan edo ez. Hau arazoak ekarri dezake. Hagian momentu bat baino ez daukat mezua ikusteko eta beste zerbait egitera joan behar naiz. Mugikorraren atzean dagoen beste pertsona, ez dudala erantzun nahi pentsa dezake, berarekin hitz egitea aspergarria dela uste dudala, edo betek daki zer gehiago. Horregatik jendearekin kontaktuan egoteko deitzeko edo aurrez aurre egotea nahiago dut.

Konektatuak bizi gara, baina ze punturaino?

Espero dut interesgarria aurkitzea. Mila esker zuen denboragatik eta hurrengora arte,

Pablo.

iruzkinik ez:

Argitaratu iruzkina